**Verlies nooit de hoop op liefde**


** Verlies nooit de hoop op liefde **

Hij kwam bij me voor een handlezing. ‘Mijn vrouw is twee weken geleden bij u geweest. U vertelde haar dat zij een belangrijke ontmoeting in het buitenland heeft gehad. Dat was ik!’

Ik las zijn handen en vertelde hem dat er hij twee grote liefdes had in dit leven. ‘Dat klopt’, zei hij. Daarna vertelde hij zijn verhaal.
‘Ik werd al jong van mijn ouders gescheiden en vanuit Suriname naar Nederland gebracht om bij mijn broers te wonen. Ik was nog maar acht jaar.
Toen ik twintig was ontmoette ik een Nederlandse vrouw. Ik werd verliefd en wilde met haar trouwen. We bezochten een astroloog. Wij kregen echter geen toestemming van de astroloog in Amsterdam. Hij zei me dat deze liefde niet voorbestemd was. Dat we na 4-6 jaat uit elkaar zouden gaan. Maar, zei de astroloog, jouw grote liefde komt nog. Maar pas na je veertigste. Ze is licht van huidskleur, ze houdt van wit en geel en ze heeft dan vier kinderen. Als je haar ontmoet, heeft ze een zwaar leven achter de rug. Maar… zij is geen allemansvrouw.
Zij is JOUW vrouw. De tijd is nu echter nog niet rijp. Jullie hebben beiden nog een aantal dingen af te maken. Dat was veertig jaar geleden.
Veertien jaar geleden, op 31-7-2004 (hij was inmiddels 46) checkte hij al vroeg in op de luchthaven van Zanderij, Suriname.
Hij had nog wat geld over en bestelde een drankje, om in het vliegtuig beter te kunnen slapen.
Pas uren later kwam er een vrouw aanlopen in het wit en geel gekleed en een lichte huid en met veel tassen. Ze raakten aan de praat. ‘Ik snak naar een Dunhill sigaret maar ik kon die niet vinden hier’, zei ze. Hij zei: ‘dan heb je niet goed gezocht schat’, en pakte een pakje Dunhill uit een slof en bood haar er galant ééntje aan. Want, zijn vader had hem geleerd altijd galant te zijn naar vrouwen.
Ze was niet onder de indruk van hem. Ze vond hem arrogant.
‘Wil je iets van me drinken?’, probeerde hij.
‘Nee, ik hoef niets van je’, zei ze. Hij bleef het proberen en uit beleefdheid vroeg ze om koffie.
‘Laat me je helpen je tassen te dragen naar het vliegtuig’, zei hij.
Ze ging akkoord. Hij wenste haar bij het vliegtuig een goede reis.
Eenmaal in het vliegtuig bleken hun stoelen naast elkaar te zijn. Ze hadden leuke gesprekken tijdens de hele vlucht. Hij vroeg haar telefoonnummer en hield contact. God was hem niet vergeten. Ze was exact de vrouw die de astroloog had beschreven. Vier jaar geleden zijn zij getrouwd. Beiden hebben zij een moedervlek aan het begin van de lotslijn bij de pols en aan het eind van de lotslijn bij de middelvinger. Dat is wat ik noem Kismet, het lot…
Ik vond het zo’n mooi verhaal, ik wilde het graag met jullie delen.
Echte liefde kent geen tijd en geen leeftijd. Twee maanden met een echte liefde doet vijftig jaar van eenzaamheid vergeten.
Geef het vertrouwen nooit op. Maar als de liefde aanklopt, doe dan open. Leer iemand kennen. Niet alleen de buitenkant, maar ook de binnenkant. Soms staat het voor je neus, maar wil je het niet zien, omdat je ooit zo’n pijn hebt gehad. Prijs jezelf gelukkig. Beter dat je de liefde beleefd hebt en pijn gehad hebt dan dat je het nooit hebt aangedurft. Wees niet bang om je hart opnieuw te openen. Soms brengt het Universum je onverwacht een kadootje x
_/|\_ Ira vanuit Fez, Marokko